Alya ve Sinan arasındaki en büyük düşman dışarıdaki entrikalar değil, kendi içlerindeki önyargılar ve güvensizliklerdir. Sinan, zenginliğinin verdiği alışkanlıkla Alya'nın hamileliğini ve aşkını zaman zaman babasının dolduruşuna gelerek sorgularken; Alya da Sinan'ın her jestinin arkasında parayla üstünlük kurma çabası arar. Birbirlerinin ellerini her tuttuklarında araya giren şüphe tohumları, karakterleri en yakınlarındakilere bile yalan söylemeye zorlayarak, gerçek bir ilişkinin holding hisselerinden çok daha zor inşa edildiğini kanıtlayan psikolojik bir savaşa dönüşür.