Görüntü yönetmeni Hélène Louvart’ın imzasını taşıyan film, Tahran’ın kaotik hastanelerini, dar sokaklarını ve klostrofobik ev içlerini muazzam yansıtıyor. Gerçekçi el kamerası çekimleri ve pastel renk tercihleri, Mahnaz’ın ruh halindeki sıkışmışlığı ve çaresizliği sinematografik olarak seyirciye geçiriyor. Yönetmen Roustayi’nin acele etmeyen ama sürekli tırmanan kurgu ritmi, 131 dakikalık sürenin pürdikkat geçmesini sağlıyor. Görsel detayların hikayeyi beslediği, sinema sanatının en taze ve saf örneklerinden biri.